Sanción de "Dos días de suspensión de empleo y jornal" en la antigua E.N. BAZAN - FERROL, por no tener la "caldera la presión suficiente en el artefacto Romperrocas de la embarcación La Machina, para iniciar los trabajos por le mañana".
Se sanciona al Vigilante, que además de su misión propia de vigilar el centro de trabajo durante toda la noche, debía encargarse de levantar presión en dicha caldera con trabajo de fogonero echando y avivando el carbón.
Dicho vigilante, era mi padre que trabajaba 12 horas diarias en turno de noche.
sábado, 22 de abril de 2017
Sanciones en BAZAN-FERROL, año 1951.
-
Romayo de Chanteiro
, a las
7:15:00 p. m.
0
comentarios
Etiquetas: Chanteiro, Curiosidades, Daquela, VARIOS
domingo, 10 de enero de 2016
ARES, LUGAR APROPIADO PARA AS CADEIRAS DE RODAS E ANTIGUAMENTE AS CARRETILLAS
ARES, LUGAR APROPIADO PARA AS CADEIRAS DE RODAS E ANTIGUAMENTE AS CARRETILLAS

Carretilla de madeira de Ares

Por ser un pobo llano, como poucos en toda a comarca é moi adecuado para as cadeiras de discapacitados por falta de movilidad física.
Xa en épocas anteriores, esta planicie urbana, foi a causa de que neste pobo abondasen as carretillas. Todos os veciños tiñan a súa carretilla para transportar en grao sumo variado: peixe, froitos, hortalizas, area, viño, auga. De todo, incluso as mulleres levaban a roupa de lavar aos lavadoiros públicos. Era unha estampa frecuente ver as carretilas polo Ares antigo.
![]() | |
| Na compaña da miña dona e neta |
Ben, pois eu xa empezo a botar de menos os meus paseos en cadeira de rodas pola contorna do Club Náutico e porto pesqueiro de Ares.
Aínda que co tempo chuviosdo e tormentoso actual tampouco sería posible. Mellor con lixeiro sol ou lixeiramente cuberto e sen vento.
Desde fai uns dez anos, levo habitualmente no maletero do coche unha cadeira de rodas. Pero nunca a usei en ningún outro sitio que non fose este lugar de Ares. Fágoo soamente en plan deportivo, de relaxamento e exercicio físico de brazos, que precisamente agora son os que me fallaron e impídenme este pasatiempo de costume. Confío poder recuperarme e volver.
![]() | |
| Con Laurita, hace unos 8 años |
Como sabemos e os médicos recoméndano, andar é a forma máis recomendabel de manter a forma física e mellorar a saúde, e é unha actividade fácil de integrar na maioría de estilos de vida, e está recomendado para calquera tipo de idade e para aqueles que non poidan gozar da praia é bo un paseo camiñando.
Ademais de aproveitar para relaxarnos mentres escoitamos o son do mar, gozamos dun bo número de beneficios para nosa saúde e beleza.
Cada vez é máis frecuente ver á xente pasear polo Paseo Marítimo de Ares, sexa cal for a época do ano. Este exercicio reúne numerosos atractivos: deporte, saúde, paisaxes, aire libre, etc...
De todos os ambientes exteriores que existen na Terra, o mar é o medio que ofrece maiores beneficios. Vivir cerca do mar facilítanos para facer exercicio físico e manter unha vida máis activa: xa sexa para saír a correr, a pasear ou facer deporte na area, é moi beneficioso. O mar é o ambiente natural que brinda maiores beneficios psicolóxicos. Cousas tan simples como ir facer deporte, realizar exercicios na praia ou simplemente mirar o mar desde a terraza do apartamento é de gran axuda para a saúde das persoas que viviron a maioría da súa vida nun mundo acelerado.
Tamén algúns podemos facelo en cadeiras de rodas. Aínda que si un queixásese de todolos obstáculos que atopa ao longo dun paseo en cadeira de rodas, sería pasarse o día encabuxado. A verdade, non vale a pena...
![]() | |
| ¡ Empuxa, Laura ! |
A denuncia resólvese cunha rifa, unha desculpa, unha promesa... pero son cousas que se recordan no momento, e inmediatamente esquécense. E acaba recordándoas, soamente, quen sofre o bordillo... os buracos nas rúas... a rampa repentina... a falta de acceso a servizos: Bancos, e instalacións da administración... coches encima das beirarrúas, ou obstruyendo pasos de peóns... Non vale a pena seguir enumerando unha retahíla de cousas que todos coñecemos.
En plan reivindicativo, engadiría que moitos deses problemas citados, solucionaríanse con moi pouco costo: boa vontade, e que os que mandan, e quenes traballan nas obras, teñan en conta que polas rúas tamén pasea xente en cadeira de rodas, e que ademais, son contribuintes.
Ou, talvez, pénsese que o problema téñeno os que van en cadeiras de rodas, e non a falta de solidariedade, nin os accesos, nin as rúas?.
![]() | |
| Porto Deportivo de Ares |
Eu ata agora, só o facía por lecer, en lugar llano sen obstáculos, pola contorna do Náutico , para percorrer aprisa ou amodo e facer algunha parada par ver as manobras das embarcacións ou sacar fotos.
Un pensa que si xa é complicado para os que empuxan a cadeira doutro, que será para quenes rodan sos e valéndose do empuxe dos seus brazos. Só faise o esforzo como exercicio físico dos brazos. É o meu caso e soamente na zona portuaria onde non hai tráfego e con espazo dabondo, salvo cando hai aglomeración polas Festas de Verán e outras competicións deportivas.
![]() | |
| Pantláns |
Góstame pasear só, e só arrastrar, coa cadeira, o meu propio peso.
Ares ten a vantaxe de ser llano e ter un paseo marítimo que finaliza no porto pesqueiro e deportivo.
É o único sitio onde uso a miña cadeira de rodas, para facer exercicio e pasar o tempo, aproximadamente media hora, que se converte nunha hora mentres aparcas, sacas e metes a cadeira no maletero, fumas un cigarro e charlas con alguén.
Con todo, son poucos os que se ven con cadeira manual, a maioría usan a cadeira eléctrica. Non necesita esforzo e é máis cómoda, para xente con problemas físicos e de idade.
Unicamente atopo, ás veces, ao amigo aresano e campión Alvaro Yllobre coa súa tremenda cadeira deportiva facendo preparación de brazos para participar nos frecuentos campionatos de tenis adaptado para minusválidos.
![]() | |
| Yllobre, campeón de Tenis |
-
Romayo de Chanteiro
, a las
1:44:00 p. m.
0
comentarios
Etiquetas: Ares, Curiosidades, Opinión, VARIOS
jueves, 8 de octubre de 2009
Mundo Curioso de Tino Gelpi
Desde siempre nos agradó disfrutar de la estación de Otoño.
Con la llegada del otoño la naturaleza se transforma, modifica su color y cambia su piel; las hojas
caen poniendo, a nuestros pies, una mullida alfombra.
Los aires refrescantes nos trasladan a estados de tranquilidad, paz y sosiego.
Por eso son muchas las personas, que eligen esta estación para disfrutar del campo y vivir, en primera persona, este cambio.
Y son actualmente muchos, también en esta comarca, los que se dedican, especialmente en esta época, a la recogida de setas, porque es cuando hay más biodiversidad de especies.
Tino Gelpi es
un aficionado aresano experto y divulgador micológico.
Trabaja en Extremadura y colabora en diferentes Revistas, Foros y Webs especializadas.
Como muestra nos deja el siguiente artículo:
MUNDO CURIOSO
Cordiceps militaris, el defensor de los pinos
Durante la primavera podemos ver un gran número de p
inos despojados de sus cubiertas verdes, casi secos y salpicados de grandes copos blancos.
Estos copos son los nidos de una oruga conocida con el nombre de “Procesionaria” y es la causante de la defoliación de nuestros pinares.
Estas orugas están cubiertas de pelos urticantes que desprenden y dispersan cuando son molestadas produciendo irritación
en la piel y mucosas de las personas.
El nombre común de procesionaria le viene dado por la forma que tienen de desplazarse; lo hacen
marchando unas detrás de otras formando grandes filas o procesiones.
La procesionaria del pino nace de la mariposa Thaumetopea pityocampa.
Esta mariposa posee un cuerpo rechoncho, no puede alimentarse y su única actividad durante los pocos días que tiene de vida
consiste en atraer al macho mediante unas sustancias que segrega para después, antes de morir efectuar la puesta.
Las larvas cuando salen del huevo tejen un nido entre las acículas del pino parecido a una bolsa de seda donde pasan el día, por la noche lo abandonan y salen en busca de alimento que son las agujas más tiernas del árbol, al regresar para encontrar el camino de vuelta se guían por un hilo de seda que van dejando a su paso.
Pasan el invierno en estos nidos y a principios de primavera ya adultas descienden al suelo para enterrarse y transformarse en crisálida, de donde gracias al milagro de la metamorfosis, al cabo de unos meses saldrán nuevas mariposas que volarán para aparearse y depositar los huevos entre las agujas de los pinos, comenzando así un nuevo ciclo.
Pero algunas no podrán terminarlo, porque en el pinar acechan unas pequeñas setas de 2 a 6 cm de alto que cargadas con millones de esporas surgen del suelo como pequeñas llamaradas.
Tienen un color rojo amarillento vivo y son la evidencia de que aquí tuvo lugar una terrible batalla ya que, a modo de cruces nos señalan un enorme cementerio porque debajo de cada seta hay enterrado un cadáver de oruga de procesionaria.
Y el responsable de estas muertes es nuestro protagonista, el Cordiceps militaris, un hongo Ascomyceto del orden Clavicipales y del género Cordiceps, especie Militaris, un hongo defensor de los pinos que mata a las crisálidas de la procesionaria y vive parásito sobre ellas.
Cuando las orugas adultas después de devorarlo todo bajan de los pinos para enterrarse, son alcanzadas por las esporas de esta pequeña seta que se depositan entre sus pelos urticantes y al enterrarse, las orugas cavan su propia tumba pues es entonces cuando las esporas encuentran las
condiciones adecuadas para germinar y desarrollar su micelio extendiéndolo en forma de tentáculos sobre el cuerpo de la crisálida penetrando en ella quitándole la vida.
Y, más tarde, donde debería nacer una mariposa, brota resplandeciente desde el cadáver enterrado de la crisálida un nuevo Cordiceps militaris cargado de munición para continuar su batalla contra las orugas destructoras de los pinos.
-
Romayo de Chanteiro
, a las
1:27:00 p. m.
0
comentarios
Etiquetas: Curiosidades
Entradas populares más vistas
-
Recopilación realizada por : Romayo de Chanteiro ALCUME: mote, o apodo. APARRULADO: que tiene aire inexpresivo. A ROLOS: rolando. ARRE-BICHO...
-
Nueva Alianza Luis Cendán Fernández Juan Ángel Vilar López María José Fontenla Fernández Camilo Molíns de Sas María Flor Mariño Maroño Gui...
-
GRUPO DOS FUXIDOS A FRANCIA NO VAPOR " RAMON " DESDE ARES, O PRODUCIRSE O TRUNFO DO ALZAMENTO MILITAR DE FRANCO En mi niñ...
-
Cuando ahora se están haciendo presentes, en toda España y en otras partes también, unas protestas lógicas y necesarias, por las circunstan...
-
Adiós a la ORTOGRAFIA PRÁCTICA de Luis Miranda Podadera. Mi Miranda Podadera Conservo todavía el libro ORTOGRAFIA PRACTICA de Mirand...
-
COVA DOS MOUROS DE CERVÁS (ARES) - A Coruña - Galicia Perforación de orixe descoñecida, que mide máis de cen metros de longo, por metro...
-
"O Mazote" de Ares seguirá sendo "O Mazote", pese ao Concello. Si, igual que seguirán os nomes aresáns de Besoxo, Alfo...
-
Por el PSOE se presentan: Julio Iglesias Redondo María Victoria Montenegro Paz J. Eugenio Fernández Lago Olimpia Marcos García José ferreiro...
-
CARTA AL EX-ALCALDE DE ARES Estimado señor Ex-Alcalde: También, igual que tú yo me voy de vacaciones. A VOZ DE CHANTEIRO me acaba de dar va...









